‘Bewijs maar dat God bestaat!’ Waarom zou dat moeten? Geloven gaat in de kern om vertrouwen, niet om rationele erkenning.

Laten we bovenstaande vraag stellen vanuit Gods perspectief en vanuit ons perspectief.

Hoe belangrijk vindt God rationeel bewijs om Zijn bestaan aan te tonen?

Dat wordt duidelijk wanneer we de Bijbel lezen. God biedt ons in de Bijbel geen rationele bewijsvoering om Zijn bestaan aan te tonen. Hij bedoelt de Bijbel niet als een soort informatieboek met feitjes, weetjes, verklaringen met betrekking tot Zijn bestaan.

Aangesproken

De Bijbel reikt ons niet maar wat informatie aan waarmee we God rationeel zouden kunnen bewijzen. In de Bijbel spreekt God ons aan! Luisteren naar de Bijbel is: je aangesproken weten.

Het duidelijkst en mooist spreekt God ons aan in Jezus Christus, Zijn Zoon. God onthulde ons 2000 jaar geleden niet het meest sublieme rationele Godsbewijs. Nee, Hij kwam in ons midden als mens: Jezus! Ook wanneer we de Bijbel vandaag opendoen, spreekt God ons in Christus nog altijd aan.

Blijkbaar vindt God rationele bewijsvoering niet dé manier om mensen tot geloof te brengen. Waarom niet?

God zit niet te wachten op de rationele erkenning dat Hij bestaat; God is wel uit op vertrouwen. Hij verlangt naar de liefde van ons hart.

God zit niet te wachten op de rationele erkenning dat Hij bestaat; God is wel uit op vertrouwen’

Stel dat God ons zo zou informeren dat we Zijn bestaan wel moéten erkennen, dan heeft dat niets met liefde en vertrouwen te maken. Zo wil God niet geloofd worden. Voor God is geloof: ons vertrouwen in Hem.

Hoe belangrijk vind ik rationeel bewijs om Gods bestaan aan te tonen?

Dat hangt er vanaf hoe ik mezelf zie. Zie ik mezelf als (niet meer dan) mijn brein? Dan is rationeel bewijs het enige wat telt als het gaat om het accepteren dat er zoiets als G/god is.

Zie ik mezelf als meer dan brein? Als mens met een ziel, met een hart, met een geest, met een zelf, met een meest innerlijke kern, met gevoel?

Zo ja, waarom zou rationeel bewijs dan het enige of belangrijkste zijn wat telt als het gaat om het bestaan van God? Weet ik al wat mijn zíel vraagt met betrekking tot God? De vragen van mijn ziel mag ik naast de vragen van mijn brein leggen.

Niet irrationeel

Nog een vraag hierbij: moet God in mijn hersenpan passen of mag God mijn brein of het menselijk brein in het algemeen overstijgen? Als God in onze hersenpan moet passen, is er geen sprake van God. Als God ons brein wel mag overstijgen, plaatst dat ons meteen voor de beperking van rationele Godsbewijzen.

Met verstandelijk argumenteren kunnen we hooguit aannémelijk maken dat God bestaat en dat geloof in God niet irrationeel is.

Er is niks mis met het nadenken over zogenaamde ‘godsbewijzen’, maar laten we ons wel bewust zijn van het beperkte belang van rationeel argumenteren en bewijzen!

 

Roelof Vellinga

Roelof Vellinga

Predikant. Facebook-dominee. Publicist. Imperfect mens, daarom welkom bij Jezus. Wandelaar-met-hond.
Roelof Vellinga
Roelof Vellinga

Latest posts by Roelof Vellinga (see all)

Laat een bericht achter