‘Sint Maarten, Sint Maarten, de koeien hebben staarten…’ Het is weer bijna 11 november! Op heel veel plaatsen gaan kinderen dan langs de deuren, in de hoop op wat lekkers. Dit feest haalt het goede in de mens naar boven! Al hoewel: ‘Ík wil nu aanbellen’; ‘Ík wil vooraan staan’.

Graai, graai. Snaai, snaai

Wat is er mooier dan je deur open te doen en dan kijken in stralende kindergezichtjes? De lamp in de gang niet meteen aan. Want de lampionnen moeten natuurlijk maximaal tot hun recht komen; alleen het schijnsel van de lampionnen mag de warm aangeklede kinderen verlichten. De kinderen zingen een liedje voor je, héél hárd. En dan haal je de schaal met snoepgoed of fruit tevoorschijn. Graai, graai. Snaai, snaai. In de plastic tas ermee. Hoe meer hoe beter!

Als de deur weer dicht zit, luister ik soms nog even naar het geroezemoes op straat, de deurbel bij de buren, de deur die verderop open gaat, en dan weer het zingen. Ik hoop echt dat dit mooie kinderfeest niet verdreven wordt door Halloween!

Gulle gevers

Wat de kinderen waarschijnlijk niet weten, is, dat zij op 11 november de bedelaars zijn, en de mensen die de deur openen de weldoeners. Sint Maarten is een feest van (be)delen. De kinderen bedelen, de volwassenen delen. De gulle gevers van snoep en fruit gaan in het spoor van Sint Maarten. Elf november is namelijk de sterfdag van deze (rooms-katholieke) heilige.

Maarten werd geboren in het jaar 316. Hij was ridder. Een keer was hij met een groep soldaten onderweg. Ze kregen te maken met slecht weer. Het regende pijpenstelen en het was bitter koud. De soldaten spoorden hun paarden aan. Ze wilden zo snel mogelijk een stad bereiken vóórdat de poorten gesloten zouden worden. Maarten vond het belangrijker om zijn paard te ontzien. Het dier was al uitgeput van de reis. Ondertussen daalde de temperatuur onder nul en ging de regen over in sneeuwstorm.

Toen ook Maarten eindelijk bij de stadspoort kwam, zag hij een zieke man zitten, gekleed in wat lompen. Die boden de man onvoldoende bescherming tegen de kou. De man zou de winternacht ongetwijfeld niet overleven.

Maarten bedacht zich geen moment. Met zijn zwaard sneed hij zijn mantel in tweeën. Een helft gaf hij aan de man, de andere helft hield hij zelf.

‘s Nachts kreeg Maarten een droom. Hij zag Christus, in de gedaante van een oude zieke bedelaar. De Bedelaar hield zich warm met zíjn halve mantel. De droom raakte Maarten diep. Hij stapte uit het leger. Om zijn leven voortaan te delen met de armen, bedelaars in zijn tijd.

Delen, geven en ontvangen

Snoepjes en fruit delen op de avond van 11 november, het is natuurlijk niks vergeleken met het delen van je mantel. En toch zit Sint Maarten nog altijd in de sfeer van delen, van geven en ontvangen.

Sint Maarten brengt een kind in de sfeer van delen. Er gaat een deur open voor het kind. Onwillekeurig welk kind het is. Onwillekeurig hoe het kind is. Misschien is het alleen maar geïnteresseerd in snoep, misschien is het heel erg haantje de voorste, misschien kan het niet goed zingen. Er is even tijd voor het kind, er is interesse in het kind. Het kind ontvangt iets. Snoep, fruit. En: complimentjes. Voor de mooie lampionnen, voor het luide zingen.

Mantel van aandacht

Sint Maarten is dan wel geen mantel in tweeën, het is wel even een mantel van aandacht om kinderen heen. Even een lichtmomentje. Het is al helemaal donker, maar er is licht van de doorschijnende lampionnen. Lichtpuntjes in de duisternis. Zíchtbare lichtjes.

Mantelzorger

Zou Sint Maarten een zaadje in een kinderhart kunnen zijn? Misschien slaat het op zijn beurt zijn mantel(tje) om een ander heen, misschien wordt het later mantelzorger, misschien gaat het ooit nog eens werken in de palliatieve (pallium = mantel) zorg. Misschien zal het kind iets in praktijk brengen van de woorden van Johannes de Doper, Jezus’ voorloper: Wie twee stel onderkleren heeft, moet delen met wie er geen heeft. En dan gun ik elk kind de droom van Maarten!

Het rode vlak in het gemeentewapen van de stad Utrecht gaat vermoedelijk terug op de halve rode mantel van sint Maarten.

Spreekt deze blog je aan of heb je vragen of wil je er iets over kwijt, dan kun je vertrouwelijk contact met ons opnemen. In de blog lees je over delen met de armen. Delen is eigen aan het karakter van God. Wil je meer over God weten, kijk dan eens naar deze cursus.)
Roelof Vellinga

Roelof Vellinga

Predikant. Facebook-dominee. Publicist. Imperfect mens, daarom welkom bij Jezus. Wandelaar-met-hond.
Roelof Vellinga
Roelof Vellinga

Latest posts by Roelof Vellinga (see all)

Leave a Reply