Sinds kort woon ik tussen boeren. Akkerbouwers. Ik merk dat ik jaloers op hen ben. Zij zijn namelijk goed in loslaten, ik niet. Ik moet steeds weer leren loslaten.

Akkers

Als ik uit mijn raam -voor of achter- kijk, zie ik alleen maar akkers. Overal rond mijn huis zie ik de boeren druk aan het werk. Niet alleen de boeren, maar natuurlijk ook de loonwerkers en de vele Poolse en andere Oost-Europese werknemers. Ze hebben de uien net van het land gehaald. En nu zijn ze druk bezig met het rooien van de aardappelen.

Hard werken

Om een goede oogst binnen te halen, moesten de boeren natuurlijk hard werken het afgelopen jaar. Wat dat betreft lijk ik wel op een boer. Ik houd van hard werken. Vaak ben ik niet te stoppen. Daar zit de overeenkomst tussen mij en de boer.

Wachten

Nu het verschil. Bij mij rond het huis zal de boer binnenkort vast weer kleine bloembollen -zogenoemd plantgoed- planten. En in de akkers verderop zullen de boeren begin volgend jaar ongetwijfeld weer zaad voor uien zaaien en aardappels poten. Ook dat is weer hard werken, maar dan… Dan is daar het moment dat ze er niets meer aan kunnen doen. Afgezien van kunstmatig beregenen, houdt het wel zo’n beetje op. En als het eerste groen uit de aarde komt, heeft het ook geen zin om er aan te trekken om het sneller te laten groeien. Wachten is het enige wat de boer kan doen.

Cursus loslaten

Ik ga er maar vanuit dat in de agrarische opleiding geen cursus loslaten is opgenomen. Het boeren zelf is de leerschool van loslaten. Loslaten is een keuze, wordt vaak gezegd. Voor de boer niet. Hij kan niet anders. Wie niet kan loslaten, kan volgens mij geen boer worden.

Voor mij is loslaten wel een keuze. Verwacht ik het alleen van mijn eigen inspanningen of… geloof ik werkelijk dat God zorgt?

Uit handen geven

Waarom zou ik m’n werk zo nu en dan niet aan de kant kunnen leggen? God zorgt toch?! Het komt heus wel goed, ook wanneer ik zo nu en dan pauzeer. Waarom probeer ik het zoveel mogelijk in eigen handen te houden? God zorgt toch?! Het komt heus wel goed wanneer ik het wat meer uit handen durf te geven. Denk ik dan toch stiekem dat ik onmisbaar ben? Maar God zorgt toch?! Het komt heus wel goed, zelfs wanneer ik me misschien even terugtrek.

Kunst van het loslaten

Voor mij is loslaten makkelijker gezegd dan gedaan. Ik hoop dat ik de kunst van het loslaten van de boeren rond mijn huis kan afkijken.

Jezus zegt dat ik de kunst van het loslaten ook van vogels kan afkijken: Maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten of drinken, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken. Is het leven niet meer dan voedsel en het lichaam niet meer dan kleding? Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren, het is jullie hemelse Vader Die ze voedt. Zijn jullie niet meer waard dan zij? (Matteüs 6:25-26)

Spreekt deze blog je aan of heb je vragen of wil je er iets over kwijt, dan kun je vertrouwelijk contact met ons opnemen. In deze blog gaat het over Gods zorg voor mensen (en ook voor dieren!). Wil je meer over God weten, werp dan eens een blik op deze cursus.)
Roelof Vellinga

Roelof Vellinga

Predikant. Facebook-dominee. Publicist. Imperfect mens, daarom welkom bij Jezus. Wandelaar-met-hond.
Roelof Vellinga
Roelof Vellinga

Latest posts by Roelof Vellinga (see all)

Leave a Reply