Een roodborstje in de sneeuw. Ik kan daar heel lang naar kijken. Of het roodborstje naar mij. Opvallend vaak doet het dat trouwens met één oog. Tenminste, zo voelt dat voor mij. Alsof het me met één opvallend kraaloogje van opzij aankijkt.

(Natuurfotograaf Karla Leeftink verstrekte deze bijpassende foto.)

Fraaie borst

Als het stil is, en ik hoor alleen de zang van het roodborstje, die speelse en toch ingetogen trillertjes en rollertjes… En dan, oeps, gaat een duidelijke noot even onderuit. Dat kan me zelfs een licht gevoel van ontroering geven. Meestal hoor ik het roodborstje eerder dan ik het zie. En als ik het dan zie, word ik gegrepen door z’n fraaie rode borst. Het mooist vind ik hem in de sneeuw. De rode kleur van z’n borst komt dan op z’n best naar voren.

Legende
Heb je je trouwens wel eens afgevraagd waarom de borst van roodborst rood is? Hoe is dat zo gekomen? Een legende vertelt het volgende:

God schiep de hemel en de aarde, de mens, de planten, de dieren… Na een dag rust besloot God de dieren namen te geven. Elk dier kreeg een naam die passend was bij zijn aard of bij zijn uiterlijk. Een klein bruin vogeltje ontving de naam ‘roodborst’. Toch had dit vogeltje helemaal geen rode kleur op zijn borst. Het vroeg God naar het waarom van zijn naam. God zei dat het vogeltje er zelf voor moest zorgen dat het z’n naam waard zou zijn.
Generaties gingen voorbij. Het roodborstje kreeg maar nooit rode veertjes. Tot de dag waarop Jezus werd gekruisigd. Het roodborstje vloog naar de doornenkroon op Jezus’ hoofd.

Met al zijn kracht trok het kleine vogeltje een doorn uit het voorhoofd van Jezus. Een druppel bloed drupte van de doorn op zijn borstveertjes. De rode vlek die toen ontstond, is nooit meer weggegaan. Eindelijk was het roodborstje zijn naam waard. God gaf vanaf toen alle roodborstjes een daadwerkelijk rode borst. Tot de dag van vandaag herinnert daarom elk roodborstje ieder mens aan het lijden van Jezus.

Goede Vrijdag

Vanaf het moment dat ik deze legende gehoord heb, denk ook ik altijd aan het bloed van Jezus wanneer ik een roodborstje zie. Zeker in deze tijd van het jaar bereidt elk roodborstje dat zijn rode borst aan mij laat zien, me weer een klein beetje voor op Goede Vrijdag (dit jaar op 14 april). Op die bijzondere vrijdag staan volgers van Jezus stil bij het lijden en sterven van hun Heer. Het is de dag waarop Jezus’ bloed uit zijn lichaam stroomde.

Het bloed van Jezus is voor gelovigen van onvoorstelbaar grote waarde. Waarom? Tussen God en ons zitten barrières die wij zelf hebben opgeworpen door niet te leven uit liefde voor God en onze medemens. Denk maar aan alles wat haaks staat op liefde: liefdeloosheid, egoïsme, haat, rivaliteit, wreedheid, grofheid, geweld, enz.

Omdat God een God van liefde is wil hij geen barrières tussen ons en Hem. Hij wil door niets belemmerd met mensen omgaan. Heel close. Daarom heeft hij ervoor gekozen om het bloed van Jezus aan te wijzen als middel om al die barrières aan de kant te schuiven. Voor altijd!

Witter dan sneeuw

Het bloed van Jezus maakt het goed tussen God en ons. Nadat Jezus’ bloed gevloeid heeft, ziet God ons als schoon. Onze liefdeloosheid, egoïsme, enz., enz. heeft hij van ons afgenomen. Die dingen noemt de Bijbel zonden. Het bloed van Jezus staat er garant voor dat al die zonden van ons worden afgenomen, geen een uitgezonderd (1 Johannes 1:7). Dankzij dat bloed mag ik zelfs witter zijn dan sneeuw (Psalm 51:9). Daarom dus zie ik zo graag een roodborstje, en het liefst in de sneeuw!

Tot slot. Hieronder een lied over ‘witter dan sneeuw zijn’.

Spreekt deze blog je aan of heb je vragen of wil je er iets over kwijt, dan kun je vertrouwelijk contact met ons opnemen. Wil je meer weten over Jezus, doe dan deze cursus.
Roelof Vellinga

Roelof Vellinga

Dominee. Misschien wel Facebook-dominee. Publicist. Imperfect mens, daarom welkom bij Jezus. Wandelaar-met-hond.
Roelof Vellinga
Roelof Vellinga

Latest posts by Roelof Vellinga (see all)

Leave a Reply