Home » Bijbel » Wil jij zwemmen in Gods liefde?
Home » Bijbel » Wil jij zwemmen in Gods liefde?
Home » Bijbel » Wil jij zwemmen in Gods liefde?

Met een constante stromende rivier. Soms kolkend en bruisend, vaker vlak en mooi stromend. Daarmee is de liefde misschien wel mooi te vergelijken.

Young man stands on the top of the hill viewing wide Dnister riv

De liefde stroomt onophoudelijk door. Niet te stuiten, niet te stoppen. De liefde is constant te krijgen en te geven. Dat concludeer ik uit de volgende uitspraak van Johannes, een van de leerlingen van Jezus die drie jaar met hem was opgetrokken.

‘Geliefde broers en zussen, laten wij elkaar liefhebben, want de liefde komt uit God voort. Iedereen die liefheeft is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft kent God niet, want God is liefde.’
[De Bijbel, Eerste brief van Johannes, hoofdstuk 4]

Zwemmen in de rivier van God

‘De liefde komt uit God voort.’ Die uitspraak triggert me. Geen mens heeft volgens Johannes de liefde in zijn bezit. We kunnen er alleen in delen. De liefde komt van God vandaan. Zou de liefde daarom zo’n groots en onuitputtelijk geheim zijn, waarover we niet uitgedacht en uitgezongen raken, en waarvan we nooit genoeg krijgen?

Johannes spoort in zijn brief zijn lezers aan om mee te doen met wat God altijd al doet: de liefde laten stromen. Iedereen die dat doet, doet daarmee iets wat God doet. Johannes schrijft dat al het liefdevolle dat we doen uit een oerbron voortkomt. Waaruit een altijd stromende rivier stroomt, waar je in kunt meezwemmen.

En ja, logisch, wie niet liefheeft, kent die bron niet. Die staat aan de kant. Op de oever. Maar wie staat daar? Wie wil daar staan? We hebben zo goed als allemaal toch lief?

Wat is liefde?

Een vraag die dan al snel bij me opkomt is: Maar wat is dan liefde?

De liefde – het is één groot geheim. En laat dat alsjeblieft zo blijven. Er moet nog wel wat te ontdekken, te zingen en te schrijven en te voelen en te bedrijven blijven natuurlijk…

Er valt zo veel over te zeggen. Johannes heeft er ook over nagedacht. Hij komt na bovenstaande uitspraak over de liefde met een oneliner over de kern van de liefde, die hij ‘Gods liefde’ noemt.

‘De essentie van de liefde is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat hij ons heeft liefgehad door zijn zoon te sturen om onze fouten goed te maken.’
[De Bijbel, Eerste brief van Johannes, hoofdstuk 4]

De liefde wacht niet op de ander. De liefde is gericht op de ander, zelfs voordat die ander bestaat. Zelfs voordat die ander mij liefheeft.

Wow. Dat is heftig. Ik bedoel: verwachten wij niet eerst liefde van de ander voordat we zelf liefde geven? Ik vaak wel, als ik eerlijk ben. Ik vind mensen om me heen op deze manier liefhebben echt moeilijk. Vooral als iemand mij niet mag of dwarszit. Moet en kan ik zo’n iemand gaan liefhebben?

Tegelijk vind ik het uitdagend. En liefde op z’n mooist. De enige die invloed heeft op liefdeloosheid, haat, slechtheid en lelijkheid, ben ik. Wanneer ik besluit lief te blijven hebben. Of besluit om dat niet te doen, en in woord of daad iets liefdeloos terugdoe. Waardoor ik dus slechtheid en liefdeloosheid in stand blijf houden… :-(

Wil jij zwemmen in Gods liefde?

Als we elkaar zo liefhebben, zwemmen we in de rivier van Gods liefde. De oerrivier, zeg maar. En ik ken maar één persoon die constant in die rivier is blijven zwemmen. Nooit gaf hij op. Zelfs niet toen de beulen hem aan een kruis vastspijkerden. ‘Vader, vergeef hun dit, want ze weten niet wat ze doen.’ De rivier van Gods liefde moest van hem blijven doorstromen.

De vraag is of wij in deze rivier willen zwemmen. Dat we niet langer onze eigen (zij)rivieren uitgraven, waarin we zelf gaan zwemmen. ‘Die persoon mag ik wel, en die en die mensen kunnen van mij de boom in!’

Staat Gods rivier jou aan? Raakt Johannes’ “essentie van de liefde” aan een verlangen bij je?

Wil je doorpraten over deze blog? Dat kan hier. Wil je God beter leren kennen, doe dan gratis deze e-cursus!
Tagged with →  

Laat een bericht achter