Home » Het (goede) nieuws van alledag » Als ons ja ja blijft
Home » Het (goede) nieuws van alledag » Als ons ja ja blijft
Home » Het (goede) nieuws van alledag » Als ons ja ja blijft

‘Ik wil hier niet de moralistische gast uit gaan hangen, maar…’ Aldus Joram Kaat, die afgelopen weekend liet weten dat hij zich kapot ergert aan de Second-Love-reclames die in zijn programma voorbijkomen. Ik deel die ergernis, net als verreweg de meeste luisteraars in hun reacties.

Ik vraag me af: waarom zou je sorry zeggen, Joram, wat is er mis mee om hier “de moralistische gast” uit te hangen? Niets, denk ik. Helemaal niet als er een goed en eerlijk verhaal omheen valt.

Pijn en verlangen

Je hoeft geen expert te zijn om te zien dat het Joram echt wat doet. Je ziet, we horen emoties. Misschien zelfs onuitgesproken pijn. Heeft Joram iets meegemaakt de laatste maanden, waardoor deze reclameblokken hem extra raken?

Maar vooral meen ik door de regels heen een verlangen te horen. Nu nog verpakt in verontwaardiging en boosheid. Maar daaronder zit ongetwijfeld een verlangen dat we allemaal wel eens voelen. Het spat alle kanten op als Joram zegt: ‘Volgens mij als je trouwt, dan maak je een hele duidelijke belofte: tot de dood ons scheidt. En volgens mij is dat een heel helder verhaal.’

Helder verhaal

In Jorams woorden over die belofte hoor ik de oude woorden van een Joodse leraar, 2000 jaar geleden uitgesproken: ‘Laat jullie ja ja zijn.’ Ook al zo’n helder verhaal. Doe wat je belooft. Ga voor betrouwbaarheid. Want op ja-knikkers en ondertussen nee-doeners kan geen mens bouwen. Sterker nog, ze halen het bloed onder onze nagels vandaan. Onze ouders weten daar in onze opvoeding ongetwijfeld nog alles van. “Ruim je je kamer ff op?” ;-)

Ons ja wordt vaak nee, en dan weer ja.

Als ik eerlijk ben, wordt mijn ja vaak nee. Ik ben getrouwd, ik heb ‘ja, ik wil met jou’ gezegd, maar in mijn hoofd en gedrag heb ik vaak genoeg ‘nee, ik moet nu ff…’ tegen mijn vrouw gezegd. En welke man, welke vrouw herkent dat niet? Ik ben (maar mijn naam is David ;-)) niet vreemdgegaan, maar ik heb in mijn gedachten al met 983 andere vrouwen in bed gelegen. Toegegeven, ik kan er net naast zitten, hoor.

Ook al zo’n heftige uitspraak van Jezus, die mij blijft triggeren en inspireren:

Jullie weten dat de wet zegt: ‘Je mag niet vreemdgaan.’ Dit zeg ik daarover: Ook wie naar een andere vrouw kijkt en met haar naar bed wil, gaat vreemd. Want hij is in gedachten met haar vreemdgegaan.

Hallo hé. Volgens Jezus ben ik dus al wel vreemdgegaan. Op welk niveau wil hij zijn luisteraars hebben? Welk verlangen boort hij bij ons aan? En dan hebben we het alleen nog maar over (de kiem van) overspel. Nog niet over eerlijk zijn, zelfbeheersing, hebzucht, roddel, dat soort dingen. Vaak ben ik sterk, want ik hou van mijn vrouw. Maar ik faal ook. Mijn ja wordt vaak nee, en dan gelukkig totnogtoe weer ja. Mijn huwelijk is, als ik Jezus’ woorden moet geloven, een knipperlichtrelatie. Al wordt de relatie vaster en vaster.

Wil je jouw verhaal kwijt?Neem dan hier contact met ons op. We staan graag voor je klaar!

De kleren van moralisme

Ik begrijp en omarm Jorams morele oproep. Come on, beloofd is beloofd. Inderdaad, je gaat toch niet twijfelen aan het zetten een tatoeage omdat je bang bent dat je man of vriend je ooit gaat verlaten? Hou dan maar meteen op. Of zet gewoon die tatoeage niet. Of ga eens in gesprek met elkaar. Werk aan wederzijds vertrouwen. Dat soort dingen.

Ik geloof alleen niet in moralisme zonder meer. Ik geloof niet in woorden zonder daden. Niet in de woorden van Joram (‘Een belofte is toch een helder verhaal?’), ook niet in de woorden van Jezus of andere spirituele of morele voorbeeldfiguren. Moralisme is de naakte regel. Moralisme heeft kleren nodig om ons warm te maken. Die kleren zijn verhalen. Kleine en eerlijke verhalen uit ons leven. Of hele levensverhalen.

Verhalen

Ik zou graag Jorams persoonlijke verhaal willen horen. Zijn verlangens. Zijn eigen successen en faalmomenten. Waarop ik reageer met mijn verhaal. Mijn struggels. Mijn verlangen. Naar een andere, mooie, aantrekkelijke manier van leven. Een nieuwe wereld (blog). En ik wil Jezus’ verhaal horen. Mensen kunnen wel prachtig en inspirerend zeggen dat ons ja ja moet zijn, maar hoe laten zij dat zelf zien?

Jezus’ verhaal vind ik fascinerend. Een verhaal over een belofte nakomen. Je woord houden. Zelf doen wat je zegt. Practicing what you are preaching. Jezus hield zijn woord. Hij leefde zijn ja voor zijn vrienden helemaal uit. Al brak iedereen met hem (ze vluchtten allemaal bij hem weg toen puntje bij kruisje kwam), Jezus bleef trouw. Aan zijn opdracht. Aan God. Aan zijn vrienden. Zoals hij zelf al eens tegen hen had gezegd: ‘Er is geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden.’ Ik zie in Jezus’ opoffering aan het kruis zowel een veroordeling van onze knipperlichtrelaties (falen heeft een prijs) als een ultieme liefdevolle acceptatie van onszelf. Van ons falen, van ons persoonlijk en andermans tegenvallen.

Als ons ja ja blijft: het ultieme doel

Al kostte het hem de kop, Jezus bleef trouw aan zijn belofte. Dat is zijn verhaal. En het verhaal gaat al 20 eeuwen rond dat hij dit deed namens de Allerhoogste, die hem beloonde voor zijn consequente ja. Jezus kwam na 3 dagen weer tot leven. In dat nieuwe leven zie ik een hartelijke en serieuze aansporing om Jezus’ uitspraken serieus te nemen. Hij wil ons meenemen in een perfect leven. Als ons ja ja blijft, kiezen we voor het perfecte leven. Een knipperlichtrelatie wordt, als ik trouw blijf en doorga, een steeds vastere relatie. En ik denk dat Joram en ook ik en vele anderen diep van binnen daar intens naar verlangen.

En jij? Wat is jouw diepste verlangen?

Meer te weten komen over het verhaal van Jezus, aan de hand van onze internetcursus? Klik hier.
Tagged with →  

Laat een bericht achter