Home » Het (goede) nieuws van alledag » Open brief aan Joris Luyendijk
Home » Het (goede) nieuws van alledag » Open brief aan Joris Luyendijk
Home » Het (goede) nieuws van alledag » Open brief aan Joris Luyendijk

Beste Joris,

Met enige mate van terughoudendheid schrijf ik je deze brief. Want ik ken je niet persoonlijk. Evenmin jij mij. Dus waarom zou je deze brief überhaupt lezen, overdenken en hopelijk op mijn vraag reageren?

Daarbij schrijf ik je deze brief vanaf een site, waarop je misschien helemaal niet zit te wachten of je bedenkingen hebt: Ikzoekgod.nl. De reden dat ik je vanaf deze site (mijn werkplek) benader, heeft een religieus-inhoudelijke en een pragmatische reden.

CON_Luyendijk_voorplat575X380

De religieus-inhoudelijke reden is dat ik in positieve zin werd getriggerd door een interview dat je hebt gehouden met het lijfblad van de EO, waarvan hier een verkorte versie te lezen is. Je zegt in mijn ogen zeer boeiende dingen over je werk, het geloof en je ervaringen met de kerk.

Pragmatisch gezien denk ik dat jouw daden en visie zinvol en nuttig kunnen zijn voor godzoekers. Ik denk dat veel zoekers, kerkelijk of niet, zich in je verhaal herkennen. Je zegt niet voor niets met een knipoog aan het eind van het interview dat het misschien niet lang meer duurt, voordat je voor een religieus fanaticus wordt aangezien. ;-)

Joris, ik vind het werkelijk fantastisch wat je aan onderzoek hebt gedaan. Hoe je de amorele, financiële wereld aan de kaak hebt gesteld en hoe je daarvan met lef en inhoud verslag doet in je boek. Ik heb daar grote bewondering voor. Daarbij ben ik je dankbaar, ongetwijfeld met vele anderen. Je leert me hoe je jezelf lijkt te verplichten om complexe zaken van alle kanten (“driedimensionaal”) te bekijken, voordat je zelf een positie inneemt. Ook je lef en geduld en opoffering (alleen al qua tijd) vind ik groots. Je bent als Christus zelf (als we het verhaal mogen geloven) undercover gegaan in een duistere wereld, en je hebt je rake conclusies getrokken. Hartelijk dank daarvoor!

Je zegt wat mij betreft niet alleen rake dingen over het bankwezen. Ook over geloven in God, en over je ervaringen met de kerk. Je zegt over dat laatste: “Mijn moeite met de kerk is dat ik er niet alle vragen kan stellen die ik wil. Je moet binnen vastomlijnde Bijbelse kaders blijven, met God in het centrum.” Je mening is ongetwijfeld niet op elke kerkgemeenschap van toepassing, maar je raakt wel iets wat veel (ex-)kerkgangers voelen, en vaak niet durven of mogen zeggen. Ook voor die uitspraak ben ik je dankbaar. Ik hoop en denk dat het veel (ex-)kerkgangers lucht geeft of aan het denken zet.

Je laat me trouwens ook heerlijk glimlachen als je zegt dat gelovigen beter af zijn dan je ‘postmoderne, atheïstische consultancy-vriendjes’. Óf je komt volgens jou als gelovige als bonus in de hemel, óf je hebt als gelovige in dit leven in ieder geval van een gemeenschap kunnen profiteren. Haha, alsof gelovigen voor een plek in het hiernamaals leven (oké, er zijn er genoeg die dit helaas op plek 1 van hun religieuze wensenlijst hebben staan). En: alsof gelovigen recht op de hemel hebben, omdat ze op ene Jezus van Nazaret als Zoon van God vertrouwen.

Gelovigen leven voor deze aarde, en doen (of zouden moeten doen) wat jij doet: onrecht aankaarten, recht doen, en daarvoor tijd opofferen. Als gelovigen sterven hebben ze geen recht op het hiernamaals, maar erkennen zij juist dat ze nergens recht op hebben. Juist het besef dat hij nergens recht op heeft, maakt een mens goed, rechtvaardig en tot in lengte van dagen handelbaar. Wat kun je beginnen, wat zou een eventuele god kunnen beginnen met trotse mensen die zich met hun goede gedrag of geloof boven hun medemens verheffen? Dat zou een lekker sfeertje opleveren in wat voor hiernamaals ook… ;-)

Ik kom bij mijn vraag, Joris.

Je zegt in het interview: ‘Ik heb grote moeite met het idee dat ik mijn eigenwaarde moet halen uit iets buiten mijzelf. Of dat nu een externe hogere macht is of een visitekaartje waarop staat dat je bij investeringsbank Goldman Sachs werkt.’ Ik voel dat met je mee, al was het alleen maar omdat ik ook een vent (van 33 jaar) ben. Welke kerel zoekt nou eigenwaarde of hulp van buitenaf? Nu gaat het me niet om die eigenwaarde, maar om dat ‘buitenaf’, waarmee je moeite hebt.

Als er iemand kan weten hoe ongelooflijk verrot onze (financiële) wereld in elkaar zit, dan jij wel. Als er iemand kan weten tot welke amoraliteit “het menselijke soort” in staat is, dan jij wel. Mijn vraag is: Hoe sta jij er zelf in, als onderdeel van die menselijke soort? Enerzijds constateer en concludeer je dat de mens tot amorele daden in staat is, anderzijds zeg je dat je zingeving “liever in humanisme […]” zoekt. Ik zie daarin een inwendige tegenstelling. Ik vraag me oprecht af: als het menselijke soort, de ‘human’, er vanbinnenuit zo’n chaos van kan maken, hoe kun je dan vertrouwen blijven houden in de mens en het humanisme? Wat is de reden dat je de mogelijkheid van een verandering van de mensheid van buitenaf niet (liever?) open houdt, gezien je schrikbarende ontdekkingen?

Ik hoop dat je op deze vraag wilt reageren. Ook hoop ik dat deze brief op een goede manier en toon bij je is overgekomen.

Met grote bewondering voor je lef, prestaties en inzichten,

hartelijke groet,

David Heek
redacteur Ikzoekgod.nl

PS. Reageer je liever niet publiekelijk (onder deze blogbrief), zou je me dan persoonlijk willen mailen? Dat kan via davidheek@gmail.com.

2 Responses to Open brief aan Joris Luyendijk

  1. Avatar WJG schreef:

    Al een reactie hierop gehad?

Laat een bericht achter