Home » Het (goede) nieuws van alledag » Herdenk de levenden
Home » Het (goede) nieuws van alledag » Herdenk de levenden
Home » Het (goede) nieuws van alledag » Herdenk de levenden

Als we stilstaan bij de doden, ontdekken we opnieuw wat het is om zelf te leven. De doden die we vanavond herdenken, doen we tekort als we stilstaan bij hun laatste adem. Zij hebben geleefd, voordat ze stierven.

En wij, de levenden, worden door hun dood aangemoedigd om ons leven niet te vergooien en te verklooien. We willen toch niet dat de doden voor niets hun leven hebben gegeven? Voor een vrijheid die leeg blijft? Voor een vrijheid waarin we alles kunnen doen wat we willen, maar die zomaar kan eindigen met de vraag: heb ik in de ontstane vrijgevochten vrijheid eigenlijk wel geleefd?

dodenherdenking

Wanneer leef ik?

Ik vind het heerlijk om een vrij weekend te hebben en te doen wat ik wil. Ik vind het heerlijk om ’s avonds in de bank met de beide beentjes op tafel voor de tv te hangen. Maar niet te vaak. Want soms zie ik mezelf van bovenaf, dan zie ik me zitten. En ik denk: Waarom doe ik dit? Leef ik nu? Ik lijk wel een levend lijk. En ik hoor Herman van Veen (al in 1984) zingen (songtekst):

Ik heb ook momenten dat ik wel het gevoel heb dat ik echt leef. Als ik dingen doe die ik niet wil (‘geen zin in’, ‘geen tijd voor’), maar ze dan toch doe. Als ik een deel van mijn leven, een deel van mijn tijd, een deel van mezelf weggeef. Aan andermans levend, tijd en persoon. Als ik een beetje doodga, wat spannender en confronterender gezegd. Daar kom ik meer levend van terug.

Natuurlijk leven

Als ik vanavond de doden herdenk, denk ik aan hun leven. Ik herdenk de levenden, voordat ze hun leven durfden te geven. Als zij die vielen echt hebben geleefd, hoe zouden wij dat dan ook in de ontstane vrijheid kunnen doen?

Misschien dat de natuur ons een handje kan helpen voor een antwoord op deze vraag. Leven in verbinding met de natuur. Klinkt in ieder geval natuurlijk.

LEVEN ALS EEN GRAANKORREL
‘Echt waar, ik verzeker jullie: als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel. Maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht. Wie zijn leven liefheeft verliest het, maar wie in deze wereld zijn leven haat, behoudt het voor het eeuwige leven.’
[Uitspraak van Jezus van Nazaret, ongeveer in het jaar 33 na zijn geboorte]

Reageer op deze blog. Of ga gerust in gesprek met een van onze IkzoekGod.nl-coaches.
Tagged with →  

Laat een bericht achter