Home » Sport » Sorry
Home » Sport » Sorry
Home » Sport » Sorry

Alsof de hemel dan toch op aarde kwam. Stel je voor, schreef ik in mijn laatste blog dat Luis Suárez oprecht spijt betuigt. En dat Giorgio Chiellini hem vergeeft. En dan gebeurt het ook nog. Echt mooi. Niet alleen Suárez trouwens, ook Arjen Robben (zondag) en Thomas Müller (vandaag) toonden berouw, over hun fopduiken.

Daarmee doen deze topvoetballers iets wat ook van gelovigen wordt gevraagd, te lezen in een soort tweet van Jakobus, een (half)broer van Jezus in wie Jakobus na eerdere aarzeling is gaan geloven.

‘Beken elkaar uw zonden en bid voor elkaar, dan zullen jullie gezond worden. Want het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet.’ [De Bijbel, brief van Jakobus, hoofdstuk 5 vers 16]

Gezond

‘En dan zullen jullie gezond worden’, lees je. Ik denk dat iemand als Suárez dat wel voelt. Het voelt goed en gezond om te doen wat je eerst niet durfde: je fout gewoon toegeven. Na dagen bedenktijd deed hij het toch, en hij krijgt een gebedstweet van Chiellini terug: ‘Het is vergeten.’ Met hoop als extra cadeau. ‘Ik hoop dat de FIFA de schorsing verlaagt.’

Schitterend.

suarez thumbs-ups

‘Ik zal het nooit meer doen’

Er is alleen één ding waarover ik val. Wat me doet wantrouwen. Zowel bij Suárez als bij Müller als bij Robben. Ze maken excuses, geweldig, en ze beloven beterschap. Maar dat laatste gebeurt volgens mij op een ongezonde manier. ‘Ik zal het nooit meer doen’, zeggen ze alledrie. Suárez zal niet meer bijten, en Robben en Müller zullen geen fopduiken meer maken. Weet je, ik wantrouw dat. Ik vind het wel een mooi voornemen, maar ik geloof het gewoon niet. Want volgens mij graven zij met deze belofte een nieuwe kuil, waarin ze vroeg of laat zullen vallen.

Ikzelf kan dat ook niet. Ik ben zelf ook een herhaal-overtreder, een recidivist, een herhalingsdader. Stel, ik beloof: ‘Vanaf nu lieg ik niemand meer voor!’ Klinkt goed, heel vroom ook, of niet dan? Zou je voor de gein over een week bij me moeten terugkomen…

Ik ben gewoon een onbetrouwbare hond. En ik heb zo’n vermoeden dat ik niet de enige ben. Ik herken me zelfs in Suárez, en in Müller. En ik heb als voetballer ook heel veel schwalbes gemaakt. Ik had daar zelfs lol in. ;-)

Bevrijding

Daarom vind ik dat laatste gedeelte van Jakobus zo bevrijdend. ‘Het gebed van een rechtvaardige is krachtig.‘ Van een rechtvaardige. Wat of wie is dat?

Het goede nieuws van God is dat een rechtvaardige niet iemand is die laat zien hoe goed hij (voortaan) leeft – ‘Ik zal het nooit meer doen’ -, maar dat een rechtvaardige volgens de Bijbel iemand is die leeft in de geest van de man die volmaakt goed en rechtvaardig geleefd heeft. Alleen al dat vertrouwen in die rechtvaardige man maakt me in de ogen van God goed en rechtvaardig. En dat is een bevrijding. Een bevrijding van mezelf en mijn eigen, grote woorden.

Weet je, als ik iets in mijn leven heb geleerd, dan is het wel dat geloof in mezelf gewoon trieste zelfoverschatting is. En volgens mij kunnen Robben, Müller en Suárez, en ja, wie niet, daar heel eerlijk over meepraten.

Tagged with →  

2 Responses to Sorry

  1. Avatar sjaak schreef:

    Mooi stukje david

  2. Avatar Willemijn schreef:

    Prachtig! Ik vind het echt bijzonder dat deze voetballers hun fout durven toe te geven. Het leven van hen moet niet gemakkelijk zijn. Altijd maar weer die camara’s die ze volgen, al die journalisten, supporters enzovoorts met hun mening, kritiek en (voor)oordelen. Want hoe makkelijk is het om van de zijlijn een situatie te aanschouwen en daarop kritiek te hebben? Want kritiek is toch de makkelijkst vorm van mening hebben?
    Zo ook in dit stukje. Deze voetballers doen iets goeds en vervolgens wordt er toch weer een vorm kritiek gegeven. Want tja deze voetballers kunnen hun belofte niet waarmaken. Waarom moet er van een positieve situatie iets negatiefs worden gemaakt? Kan er anders geen link worden gelegd met God?
    Wij als christen maken ook elke dag beloftes die we niet na kunnen komen. Wij als christen maken ook elke dag fouten, waarvan de helft onbewust gebeurt. Maar wij als christen moeten juist beter weten toch? Jezus is toch juist daarom voor ons aan het kruis gegaan? Juist daarom mogen wij toch om vergeving vragen? Wij als christen hebben iets moois meegekregen, namelijk GELOOF, HOOP en LIEFDE.
    En deze voetballers uiten dit alles op een bijzondere manier. Ze hebben ergens geloof in want ze beloven iets en ze uiten zich hierin hardop (respect!). Ze hebben hoop voor elkaar en hoop dat het goed komt. Dit alles is een vorm van liefde. Een hele belangrijke vorm van liefde, want ondanks ze in de WK elkaars rivalen zijn wensen ze elkaar wel het beste toe. Toch prachtig? Ik neem hier een voorbeeld aan :)

Laat een bericht achter