Home » Sport » Suárez en de gebeten hond
Home » Sport » Suárez en de gebeten hond
Home » Sport » Suárez en de gebeten hond

suarez bijt opnieuw

Deze blog schrijf ik, terwijl Luis Suárez in afwachting is van het oordeel van de FIFA, naar aanleiding van zijn beet in de schouder van de Italiaan Chiellini. En ik denk: dit gaat alleen maar verliezers opleveren.

  1. Het WK raakt ongetwijfeld een van haar stervoetballers kwijt, en een misschien wel (te) trotse man moet eenzaam en alleen afdruipen.
  2. Hoe hoog de schorsing ook is, feit blijft dat de arbitrage het incident helaas heeft gemist, en dat terwijl het nog 0-0 stond. Italië blijft hoe dan ook uitgeschakeld en Chiellini blijft dus letterlijk – en vergeef me de woordgrap – de gebeten hond.
  3. Wat de FIFA ook voor straf uitspreekt, de wereldvoetbalbond kan zeker op kritiek rekenen. Het zal een te zware of een te lichte straf zijn. Het zal nooit goed zijn, omdat iedereen weet: deze bond zelf heeft ook boter op zijn hoofd. Het imago van de FIFA is gedaald tot een dieptepunt. Niemand vertrouwt deze instantie, laat staan de rechters.

Dit doet schorsen. Het levert alleen maar verliezers op.

Update 26 juni ’14 15:50: “Luis Suárez is voor 9 wedstrijden en 4 maanden geschorst voor het bijten van zijn tegenstander Giorgio Chiellini in de wedstrijd tegen Italie , dat maakte de FIFA zojuist bekend.”


Bron: nos.nl »

Mijn droom

Daarom denk ik niet alleen graag na, ik droom nog liever.

Stel je eens voor dat Suárez oprecht spijt betuigt. En stel je eens voor dat Chiellini voor Suárez opkomt en hem zijn dwaze daad vergeeft en openlijk uitspreek dat hij hoopt dat Suárez niet wordt geschorst, ook al weet je dat die schorsing gaat en moet gebeuren. En stel je eens voor dat Blatter himself in naam van de FIFA en de hele voetballiefhebbende wereld de schuld van Suárez op zich neemt, en vergeeft,

Stel je eens voor dat Suárez, op basis van zijn oprechte spijt en op basis van onze liefde voor hem en de bal, gewoon met zijn Uruguay in de 1/8e finale aan de aftrap verschijnt.

Kun je dat voor je zien?

‘Droom lekker verder’

Ik voel het mee, hoor. Het is een absurde voorstelling. Ik kan me voorstellen dat je zegt: ‘Droom lekker verder’. Want dit kan gewoon niet. Het zal niet werken, en alleen maar meer weerstand en kritiek oproepen. ‘Gewoon schorsen, die Suárez. Plus tbs. Case closed.’ Ja toch?

Een verhaal van vergeving

En toch geloof ik in dit vergevingsverhaal. Een verhaal dat zich werkelijk heeft afgespeeld. In Israël, 2000 jaar geleden. Daar liep een man, hij zei namens God die hij zijn vader noemde. En wat hij deed, is ronduit absurd.

Hij vergaf mensen. Gewoon, zomaar. Alsof-ie God zelf was.

Jezus, de Christus – dat woord betekent: Gezalfde (koning) – vergaf mensen die fouten maakten. En echt iedereen. Ook een van zijn eigen leerlingen, Petrus, bijvoorbeeld. Echt een Suárez. Die maakte ook al eens drie keer achter elkaar dezelfde fout, toen ze hem betrapten rond de rechtszaal waar Jezus werd verhoord. ‘1. Jezus? Die ken ik niet, hoor. 2. Nee, echt ik ken hem niet. 3. Nee, écht niet!’ Beet. Beet. Beet. Niet in de schouder, maar recht in het hart van zijn meester.

Die gearresteerde meester werd langs Petrus geleid, en hij keek zijn leerling aan. Niet verwijtend. Niet boos. Maar, ja, hoe wel eigenlijk? Ik denk met een blik van verdriet, vergevingsgezindheid en liefde. Want, zo kun je in de Bijbel lezen, Petrus brak, ‘ging naar buiten en huilde bitter’.

Wie vergeeft, wordt zelf het kind van de rekening. Daarom wordt Suárez door veel voetballiefhebbers niet vergeven. Misschien vergeeft Suárez het zichzelf niet eens.

Als FIFA en als voetbalwereld kunnen we Suárez pas eensgezind vergeven als we de grote vergever leren kennen. Iemand die gezalfd is, iemand die het gezag gekregen heeft om iedereen te vergeven, of je nu Suárez, Petrus of David heet.

Jezus deed het.

En hij wist het: als ik iedereen ga vergeven, dan ben ik aan de beurt. Dan word ik de gebeten hond, de loser. Dan wordt niet de dader, maar de vergever geschorst. En zo gebeurde. Ze kruisigden hem. De mafkees. Weg ermee. Dood.

Totdat God hem drie dagen later wakker maakte. Want de goddelijke vader van Jezus gelooft in het verhaal van vergeving. Hij heeft het zelf bedacht, en door zijn eigen zoon laten uitvoeren. En omdat je zelf vergeven bent, kun je hem nadoen. Niet roepen om schorsing, maar om vergeving. Geen verliessituaties willen, maar een win-win situatie creëren.

Ik geloof in een (toekomstig) WK van God.

PS. Het schijnt dat volgers van die Jezus hem hierin volgen. Dat ze ook zomaar koste wat kost mensen vergeven. Ken je zulke mensen?

Tagged with →  

Laat een bericht achter