Home » Sport » Blunder gerust
Home » Sport » Blunder gerust
Home » Sport » Blunder gerust

‘Afschuwelijk’, is het laatste woord van de commentator aan het eind van onderstaand fragment. De Russische doelman Akinfejev, die weliswaar niet bij de topkeepers behoort maar zeker niet als een grabbelaar bekendstaat, ging tegen Zuid-Korea inderdaad afschuwelijk in de fout. Een houdbare bal vangt hij op, zoals een beginnende keeper dat doet: met zijn handpalmen naar voren. Daardoor kan de bal doorschieten, en een blunder een feit worden.


Bron: nos.nl »

Daar sta je dan, denk ik dan. Je ploeg 1-0 achter, jij krijgt alle camera’s op je gericht, je kijkt om de minuut naar de klok op het scorebord en je hoopt, je hoopt als een malle dat het goedkomt. Je wilt het wel uitschreeuwen, maar wie hoort je nu als keeper in zo’n stadion-vol-geluid. Dus je denkt het slechts: ‘Alsjeblieft, jongens, maak mijn fout goed voor mij. Maak die 1-1. Please!’

En dan, als een bliksemschicht, schiet een verbijsterende gedachte door je hoofd heen, die je laat verstijven, nee, het is een gedachte die je elektrocuteert: als meneer Poetin dit maar niet gezien heeft…

Wat moet het Akinfejev goed gedaan hebben dat zijn ploeggenoten er nog 1-1 van wisten te maken. Maar goed, die tegengoal is en blijft zijn fout. Anders had zijn land misschien wel met 1-0 gewonnen. (In die zin had de Belg Vertonghen eerder op de dag meer mazzel. Na zijn fout, met een strafschop en doelpunt tegen als gevolg, wist België tegen Algerije nog de winst uit het vuur te slepen!)

blunder tegen zuid-korea

Blunder en straf

Veel mensen, gelovig of niet, kunnen een beeld ​van God hebben dat op angst is gebaseerd. God, als hij bestaat, is lief en goed voor je zolang je goed leeft. Zolang je geen fouten maakt. Zolang je niet blundert. Doe je dat wel, dan vraagt dat om vergelding. Om een goedmakertje. Een 1-1. Of anders, als het niet goed komt, om een straf voor de schuldige. De zondebok.

​Het goede nieuws van God is dat hij niks met angst heeft. Leven met angst vindt hij helemaal niks! Het liefst sluit hij angst helemaal uit. Want het past niet bij hem. God is liefde, weet Johannes, een van de leerlingen van Jezus. Hij schrijft ergens:

De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.  ​[De Bijbel, 1ste brief van Johannes, hoofdstuk 4 vers 18]​

​​Liefde en straf

En toch, wie de Bijbel leest, zal lezen dat God echt wel straft. En dat mensen echt wel bang worden als ze God ontmoet. God is liefde. Echte liefde is puur. Hij is geen lieverdje. En tegelijk is dat het goede nieuws.

Want ik blunder ook. Ik maak fouten. In mijn relatie met mensen, en in mijn leven met God. En niet te weinig ook.

Maar ik weet dat hij liefde is. Die liefde zie ik perfect bij Jezus, zijn zoon. Die blunderde nooit, wordt van hem gezegd. Maar hij wordt wel gestraft. Volkomen onterecht. Jezus is een keeper die altijd de nul voor je houdt, maar uiteindelijk wel de zondebok is omdat jij en ik niet kunnen scoren. Dat is ongeveer het verhaal van de Bijbel. Jezus laat zich straffen omdat wij niet goed in het team van God, een wereldcoach, kunnen voetballen.

Dat is het grote verhaal de liefde van God. Hij straft zijn keeper, en die keeper accepteert dat ook nog eens. En, nee hè, die keeper blijkt ook nog eens de eigen zoon van de coach te zijn. Absurd.

Wie deze absurde liefde leert kennen, wordt nooit meer bang voor hem. In iemand die angst (voor God) kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.

Blunder daarom niet graag of bewust, maar als het gebeurt, doe het dan altijd gerust.

Tagged with →  

Laat een bericht achter