Home » Leven » Ben ik een Anti-Balaka christen?
Home » Leven » Ben ik een Anti-Balaka christen?
Home » Leven » Ben ik een Anti-Balaka christen?

Ver van ons vandaan, in de Centraal Afrikaanse Republiek, voltrekt zich een ongekend drama. Militante moslims slachtten christenen af. Christelijke milities voeren op hun beurt een etnische zuivering op moslims uit. ‘Zie je nou wel’, denk je misschien: ‘Religie is de oorzaak van vele oorlogen, dus gevaarlijk. En het christendom is net zo gewelddadig.’ Vroeger zou ik protesteren tegen die gedachte. Nu geef ik je helemaal gelijk. En stel ik mezelf zelfs de vraag: ben ik eigenlijk wel minder gevaarlijk?

seleka

Séléka en Anti-Balaka

Voorheen leefden moslims en christenen vredelievend naast elkaar in de Centraal Afrikaanse Republiek. Maar anderhalf jaar geleden trok een coalitie (‘Séléka’ in die taal) van moslimrebellen uit het noorden plunderend en moordend naar het christelijke zuiden en wierp de regering omver. In reactie hierop werden christelijke milities, ‘Anti-Balaka’ genaamd, gevormd om zich te wreken op het buitensporige geweld van deze militante moslimgroeperingen. Er wordt nu gesproken van een bloedige etnische zuivering van moslims in de CAR.

Schaamte

Als ik deze berichten in de media lees, schaam ik me. Het zijn christenen die verkrachten, martelen en medeburgers vermoorden. Mijn eigen broeders nota bene! Die dezelfde naam dragen als ik: Christus! Maar die die Naam geen eer, maar grof geweld aandoen. CAR betekent Christelijke Anti Reclame.

Nepchristenen!

Die schaamte maakt me ook boos: hoe dùrven deze christenen dit hun medemens aan te doen? Is het grote gebod in de Bijbel niet: ‘Heb uw naaste lief als uzelf’? Leerde Jezus ons niet om je vijand lief te hebben?
En heeft Jezus dit ook niet zelf tot in het extreme in de praktijk gebracht? Hij sloeg, spuugde, schold niet terug. Zelfs niet toen Hij een marteldood stierf aan een kruis. Hij was nog vredelievender dan alle Ghandi’s en Mandela’s in deze wereld bij elkaar.

Er is maar één conclusie mogelijk: deze Anti-Balaka’s zijn nep-christenen! Bah!

Maar…

…dan klinkt een ander gezegde uit Jezus’ mond in mij: ‘Met de maat waarmee je meet, zal je ook zelf gemeten worden.’ Met andere woorden: als je met je vingertje wijst naar die ander, wijzen er minstens drie terug. En elke vinger prikt een vraag in mijn ziel:

Ben ik zelf altijd zo’n goede reclame voor Christus?
Gedraag ik me wel ‘in zijn Geest?’
Draag ik Zijn Naam elke dag met trots en eer?

Onder druk geen haar beter

Ik kom er steeds meer achter dat ik geen haar beter ben dan anderen. Die pretentie hebben christenen vaak wel. Daarom worden we vaak hypocriet gevonden – en terecht.

Ach: van de buitenkant kom ik best oké over. Ik trek mijn vriendelijkste gezicht, geef nog een beetje aan goede doelen, doe wat voor de samenleving.

Maar hoe ben ik als ik onder druk kom te staan? Wat schuilt er in mijn hart als het vrome vernisje er af wordt gerukt?

In de CAR is die druk de roep om wraak. Maar is die druk om terug te slaan er, zij het in veel mindere mate, ook niet in mijn leven? Hoe reageer ik als iemand me met woorden diep kwetst? Als mijn kinderen de hele dag ruzie maken? Als ik afgesneden word in het verkeer of onderuit gehaald op het voetbalveld?

Geen verschil?

Ik ben geen beter mens dan iemand die niet gelooft. Christenen en niet-christenen verschillen niet. Of toch wel. Ik besef meer en meer dat ik een Redder nodig heb. Iemand die het wel gelukt is om niet terug te slaan onder immense druk. Hij die mijn falen kent , draagt en vergeeft. Dat maakt verschil – totdat jij dat ook beseft. Dan is dat verschil ook weer opgeheven.

Bron foto: ibtimes.co.uk

Marien Kollenstaart

Marien Kollenstaart

Ik ben 40% predikant in de Gereformeerde Kerk Vuren (PKN), 60% huisman in Ottoland, -100% getrouwd en vader van vijf kinderen, 110% voetball(iefhebb)er (Disclaimer)
Marien Kollenstaart
- 23 uur ago
Marien Kollenstaart

Latest posts by Marien Kollenstaart (see all)

Tagged with →  

2 Responses to Ben ik een Anti-Balaka christen?

  1. Avatar Johnny schreef:

    Een opmerking en vraag over wat er geschreven staat in dit stuk:

    ‘En het christendom is net zo gewelddadig. Vroeger zou ik protesteren tegen die gedachte. Nu geef ik je helemaal gelijk.’

    Geloof je ècht dat het Christendom NET ZO GEWELDADIG is als…?

    Volgens mij is de basis van het Christendom de verkondiging van LIEFDE, vanuit de zekerheid dat God LIEFDE is. (1 Joh. 4:8)

    Jezus verkondigde de WAARHEID in LIEFDE !!!

    Jezus’ verkondiging:
    ‘Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf. Deze twee geboden zijn de grondslag van alles wat er in de Wet en de Profeten staat.’ (Matt. 22:37-40)

    en
    ‘Jullie hebben gehoord dat gezegd werd: ‘Je moet je naaste liefhebben en je vijand haten.’ En ik zeg jullie: “heb je vijanden lief en bid voor wie jullie vervolgen”.’ (Matteüs 5:43).

    DAT is het EVANGELIE van Jezus.

    God’s verlangen is dat wij discipelen worden van Hem, zoals destijds de mannen die Hem volgden op de weg om het ‘goede nieuws’ te brengen bij de mensen. Discipelen betekent Volgelingen.

    Als je een christen bent, wil nog niet zeggen dat je dan direct ook een volgeling bent. Daar gaat (soms) een hele weg aan vooraf.

    In het stuk dat hier beschreven staat wordt geweld beantwoord met geweld…helaas !!! Ik kan het wel begrijpen, want hoe moeilijk is het om dan in de liefde te blijven als dierbaren om je heen afgeslacht zijn. Oog om oog, tand om tand.

    Als ik kijk naar mijn eigen weg die ik ga in mijn geloofsleven, dan is het vaak al lastig om continu in de liefde te blijven. En de ‘druk’ die ik voel is naar alle waarschijnlijkheid minder groot dan bij zo’n groepering in Centraal Afrikaans Republiek.

    Maar welke reactie óók, als deze gewelddadig is, dan kan deze nooit gevoerd worden door ‘in de naam van God’. Mijnsinziens is dit religie.

    Religie = regels van mensen !!!

    Geweld wordt niet gepredikt in het evangelie. Jezus predikte geen geweld, maar liefde.

    Ik kan mij niet verenigen met: ‘het christendom is net zo gewelddadig.’

    Als iemand dat verkondigt, dan krijgt die iemand geen gelijk van mij.

    Tot slot nogmaals mijn vraag:
    Geloof je ècht dat het Christendom NET ZO GEWELDADIG is als…?
    Groetjes en Gods zegen…

  2. Avatar Be-Positive-Philosopher schreef:

    Hoi,

    Ik ben zelf van kinds af aan (tot mn 12e) Rooms-Katholiek opgevoed, moest voor elke maaltijd bidden, elke zondag naar de kerk, je kent dat riedeltje.
    Zoals ik al zei, tot mn 12e. Vanaf mn 12e zei mijn moeder dat ik oud genoeg was om zelf te bepalen of ik naar de kerk wilde gaan of niet. Ik besloot om niet meer te gaan, waarom? omdat ik het niet begreep. Ik -moest- er heen in de eerste instantie, paar jaar later kwam ik er achter dat mijn familie grote invloed had daarin. Door dat ik tot mn 12e zo geindoctrineert werd, klinkt misschien overdreven maar zo voelde het wel voor mij, kreeg ik -bijna- een afkeer naar God, naar de Heer.

    In de puberteit sloeg ik door, ik ontdekte heel veel, maakte goede en de verkeerde keuzes. Rebelleerde in alles wat mij vroeger met de paplepel werd ingegoten en begon me af te zetten tegen alles.

    Na de jaren verstreken werd ik minder “radicaal” en minder brutaal naar christenen toe en begon ik meer respect te krijgen voor de medemens. Nu ik er op terug kijk, schaam ik me best dat ik me vroeger zo had gedragen. (ik hou expres de details weg om aanstootgevende reacties tegen te gaan).

    Een jaar geleden was ik met mijn vriendin naar Frankrijk gegaan, naar een klein dorpje nog geen 50 km van Metz af. Bij een soort “christelijke herberg”, wist pas dat het christelijke herberg was toen ik binnen zat :P

    ik had toen nog niet het licht gezien en ik had zo’n gedachte van: “waar ben ik nu weer beland” maar ik besloot open minded te zijn en een go with the flow houding aan te nemen.

    De vrouw vanwie de herberg was, begon mij dingen te vertellen over God en over Jezus Christus. Ik praatte daar rustig in mee en vertelde over mijn opvoeding maar ook over de tijd erna. Het hele weekend lang hebben ik en die vrouw behoorlijk wat zitten te discusiëren. En toen….

    Toen werd mij dingen verteld waar ik het helemaal mee eens was en dat veranderde mijn kijk op het christendom voorgoed!

    Wat ik eerst zo weerzinwekkend vond was de kerk. De kerk is een organisatie. Een organisatie heeft altijd geld nodig, dus een bv… om het heel bruut te zeggen Jezus bv (mijn excuses als het aanstootgevend is) maar wat ik ermee bedoel te zeggen is, is dat geloof heel erg persoonlijk is, het is tussen jou en God, niet met de priester of wie dan ook.

    Geloof moet je ook niet aan anderen opdringen van: Je moet dit geloven, je moet dat geloven…. NEE!!!!! Je moet helemaal niks, God heeft je een vrije wil gegeven. Jij kiest ervoor om te geloven of niet.

    Toen ik dat dus hoorde was ik overtuigd. Mijn vriendin werd dat weekend in Frankrijk gedoopt en als klap op de vuurpijl had ik ook besloten om me te laten dopen.

    Mijn kijk op mijn geloof is anders dan anders. Ik heb moeite om de bijbel te lezen, heb een rare argwaan/ tegen zin naar om te lezen. In plaats daarvan heb ik een eigen invulling gegeven.

    Leven in positiviteit, healing en vergeven.

    Als je jezelf aanleert om positiever te denken, dan word je leven automatisch al een stuk rooskleuriger, helemaal als je weet/beseft dat God achter je staat. Maar die positiviteit gaat verder dan jouw eigen gedachte, je beinvloed andere mensen met je positiviteit en trekt als het ware iedereen erin mee. Als of je een steentje in een vijver gooit en de rimpelingen verspreiden. Door positief te denken en daadwerkelijk positief te -zijn-, is de mens instaat om zichzelf te genezen. Het niet hocus pocus en genezen, het is wel wat ingewikkelder dan dat. En daarbij de kracht van vergeven. Vergeven, gepaard met wat ik hierboven typte, is de ultieme medium om positief in het leven te staan en dus positief naar de Heer te kijken en bij de Heer te zijn.

    Om dit lange verhaal kort samen te vatten: Mijn geloof uit ik door goed voor mezelf te zorgen, voor mijn mede mens en -geloven- met goede intenties. Wat ik eerst zij over goede en slechte keuzes, is eigenlijk niet zo, er bestaan 2 keuzes, de makkelijke en de juiste keuze.

    Om nog even te reageren op het laatste stukje: “Ik ben geen beter mens dan iemand die niet gelooft. Christenen en
    niet-christenen verschillen niet. Of toch wel. Ik besef meer en meer dat
    ik een Redder nodig heb. Iemand die het wel gelukt is om niet terug te
    slaan onder immense druk. Hij die mijn falen kent , draagt en vergeeft.
    Dat maakt verschil – totdat jij dat ook beseft. Dan is dat verschil ook
    weer opgeheven.”

    en:

    “God heeft ons gemaakt naar Zijn evenbeeld.”

    Wij hebben de kracht om te vergeven omdat wij naar Zijn evenbeeld zijn gemaakt, als wij iemand iets vergeven, en dan bedoel ik ook ECHT vergeven, dan heb je dat bewust/onbewust gedaan met God. Ookal ben je een niet-christen of je een ander geloof hebt. Het maakt niet uit wat je gelooft, als je maar je medemens lief hebt! God = Liefde en Liefde is overheerlijk

    Peace

Laat een bericht achter